21 Σεπτεμβρίου 2011

Ζητώντας...


Ζητάω πολλά...(?)

Είναι που καμιά φορά, η βεβαιότητα οτι "φυσικά και μπορω να τα καταφέρω" κάνει διακοπές και χάνω το σήμα μου. 
Ίσως να χάνω και τα σημάδια που εχω αφήσει στην πορεία. 
Δεν θέλω να είσαι δίπλα μου σωματικά. Η φυσική σου παρουσία είναι ευπρόσδεκτη αλλά οχι απαραίτητη. Είμαστε εκπαιδευμένοι άλλωστε να ψάχνουμε μέχρι να βρούμε, να ψαχνόμαστε μέχρι να βρεθούμε. Αυτό που θέλω είναι να μπορώ να κλείνω τα μάτια μου και να σκέφτομαι οτι είσαι κάπου...λίγο πιο δω λίγο πιο κει δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία. 
Αρκεί να είσαι κάπου. 
Αρκεί να μπορώ να σε βρίσκω...αυτό που λέμε μια σκέψη μακριά. 

Φυσικά και ζητάω πολλά...μια πρόταση που συνδυάζει "θέλω" και "μπορώ" είναι από μόνη της αχόρταγη. 
Μη με παρεξηγείς...είναι που καμιά φορά χάνω το σήμα μου, το σημάδι μου, την αρχή και το τέλος μου. 
Και μένω κάπου στη μέση, δύσκολο να αποφασίσω πρός τα που θέλω, μπορώ ή (τελικά) πρέπει να παω. 
"Θέλω", "μπορώ", μόλις ήρθε και το "πρέπει"...
Έχουμε δρόμο ακόμα, το ξέρεις έτσι? Σε σένα μιλάω...εκεί μέσα στον καθρέφτη...

10 σχόλια:

Hfaistiwnas είπε...

Δεν νομίζω να ζητάς πολλά..
ελπίζω να βρείτε το δρόμο σας..

Tommy είπε...

Είναι αυτό που λέμε ότι μπορείς να επικοινωνήσεις οποιαδήποτε στιγμή... ακόμα και αν δεν χρειαστεί ποτέ.

Είναι η δυνατότητα που κάνει τη διαφορά... και είναι η έλλειψη που δυναμώνει την απόσταση.

Petites Musiques De Mon Coeur είπε...

τουλάχιστον διώξε το "πρέπει" να πάει από εκεί που ήρθε...

Aunt Donna είπε...

αη μαρή.
άκου θέλω...
ΠΡΕΠΕΙ!

Zero Point είπε...

Βρε Ψηλή...μόνη σου μιλάς; Ααααααα...όταν αρχίσεις να ακους και φωνές σαν την Αννούλα την Αρκού...πάρε τηλέφωνο να έρθω με ένα ταψί παστίτσιο!!!

DaisyCrazy είπε...

χαχαχα με μπέρδεψες Ντοτάκι μου και διάβασα το κείμενο σαν ερωτικό.. στο τέλος που ξαφνιάστηκα αναγκαστικά το ξαναδιάβασα υπό το νέο πρίσμα :)

να τα βρείτε με τον εαυτό σου, όπως όλοι πρέπει να κάνουμε, γιατί μ'αυτόν ζούμε μέρα-νύχτα και άντε να τον ξεφορτωθείς στο τέλος της ημέρας :))))

φιλάκιααααααααααα

One Happy Dot είπε...

@Hfaistiwnas...

Κι εγω...κι αν δεν βρούμε δρόμο, ας βρούμε ενα πεζοδρόμιο με περίπτερο! :)

@Tommy...

Και η απόσταση που δυναμώνει την έλλειψη...αλλά καμιά φορά είναι αυτή η ίδια η απόσταση που είναι τόσο μα τόσο απαραίτητη προκειμένου να δούμε καλύτερα και στο σωστό τους μέγεθος οσα από κοντά φαίνοται τόσο μεγάλα κι όμως από μακριά...λιγό πιο προσιτά. Λίγο πιο εύκολο να τα προσεγγίσεις...οσο μακριά κι αν είναι.

@Petites Musiques De Mon Coeur...

Αχ και να μπορούσα...πραγματικά και να μπορούσα...

One Happy Dot είπε...

@θεια...

Τώρα εσυ μιλάς σε μένα για πρέπει και βάζεις το θέλω στην άκρη...έζησα να το διαβάσω κι αυτό!

@Zero Point...

Από την πείνα (θα) είναι...Να δεις που κι αυτή η Αννούλα είχε να φαει από προχτές! :)

@DaisyCrazy...

Εμένα πολύ με έχει ζαλίσει το μέσα μου να ξέρεις...Θα του δώκω τα υποσυνειδήτά του στο χέρι και ας πάει απο κει που ήρθε! Αμ πως! ;)

Baobab είπε...

Πολλές φορές δεν χρειάζεσαι σήμα για να τα καταφέρεις. Το ενστικτό σου θα σε οδηγήσει. Και άλλες φορές μπορεί και πρέπει να χάνουμε επιτούτου τα σημάδια για να βρεθούμε στο άπειρο χωρίς αρχή και τέλος...
Όπως και αν έχει όταν βρίσκεις τα θέλω σου τότε σίγουρα μπορείς να τα καταφέρεις καλύτερα από ποτέ. Όσο για τα πρέπει απλά γίνονται μηχανικά ώστε να γυρίσεις στον κοσμο του ΘΕΛΩ & ΜΠΟΡΩ!

One Happy Dot είπε...

@Baobab...

Αν και το όνομά σου είναι αστείο, είσαι σοφό δέντρο τελικά...ή μήπως είσαι θάμνος και πρέπει να κοιτώ χαμηλά? :) Οχι δα...εσυ τελικά θα μας περάσεις όλους, σε μυαλό και σε ψυχή! Έτσι είναι αυτά...αγάπη!