Γιατί πολύ τον γουστάρω τον κύριο Tiersen, ιδίως όταν στολίζει και με τέτοια λόγια την ούτως ή άλλως υπέροχη μουσική του...
Για τα δύσκολα που δεν θα γίνουν πιο εύκολα αλλά μπορεί να γίνουν λίγο πιο συμπαθή, σε ενα κόσμο που δημιουργεί και συντηρεί πολλές αντιπάθειες τον τελευταίο καιρό...
Είναι που καμιά φορά, η βεβαιότητα οτι "φυσικά και μπορω να τα καταφέρω" κάνει διακοπές και χάνω το σήμα μου.
Ίσως να χάνω και τα σημάδια που εχω αφήσει στην πορεία.
Δεν θέλω να είσαι δίπλα μου σωματικά. Η φυσική σου παρουσία είναι ευπρόσδεκτη αλλά οχι απαραίτητη. Είμαστε εκπαιδευμένοι άλλωστε να ψάχνουμε μέχρι να βρούμε, να ψαχνόμαστε μέχρι να βρεθούμε. Αυτό που θέλω είναι να μπορώ να κλείνω τα μάτια μου και να σκέφτομαι οτι είσαι κάπου...λίγο πιο δω λίγο πιο κει δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία.
Αρκεί να είσαι κάπου.
Αρκεί να μπορώ να σε βρίσκω...αυτό που λέμε μια σκέψη μακριά.
Φυσικά και ζητάω πολλά...μια πρόταση που συνδυάζει "θέλω" και "μπορώ" είναι από μόνη της αχόρταγη.
Μη με παρεξηγείς...είναι που καμιά φορά χάνω το σήμα μου, το σημάδι μου, την αρχή και το τέλος μου.
Και μένω κάπου στη μέση, δύσκολο να αποφασίσω πρός τα που θέλω, μπορώ ή (τελικά) πρέπει να παω.
"Θέλω", "μπορώ", μόλις ήρθε και το "πρέπει"...
Έχουμε δρόμο ακόμα, το ξέρεις έτσι? Σε σένα μιλάω...εκεί μέσα στον καθρέφτη...
...Κι αν οι αποστάσεις είναι σχετικές, κι αν ο δρόμος είναι μεγάλος, κι αν καμιά φορά τα βήματά μας είναι βαριά και δεν οδηγούν κάπου....η σκέψη οτι στη διαδρομή (μάλλον) δεν θα είσαι μόνος γίνεται ο καλύτερος συνταξιδιώτης.
Εκκαθαριστικό Σημείωμα Εισφορών και Τέλους Επιτηδεύματος...
Μας ήρθε σήμερα το πρωί και αποτελεί τιμή για το σπιτικό μας να το πληρώσουμε!!!! Ιδίως αυτό το "Τέλος Επιτηδεύματος", μπορώ να σου πω οτι κάνει τη λίμπιντό μου να βρίσκει ταβάνι και γρατζουνάω τους τοίχους σαν γάτα λίγο πρίν την άνοιξη!!!! Πού, σε ρωτάω, πού αλλού μπορεί ενα τέτοιο τετραψήφιο ποσό να προκαλέσει τέτοια έξαψη???!!! Γατούλη Υπουργέ...κάτι τέτοια μας κάνεις και πώς να μην σε αγαπάμε?! Νιαου!
πι.ες. Αγάπη, κάτσε εκεί που είσαι! Μην κάνεις ρούπι! Πακετάρω τα αιλουροειδή κ σου έρχομαι να πουλάμε μπανάνες στο δρόμο! Εδω ετοιμάζονται να μας κουτουπώσουν οι...επιτήδιοι.
Όταν πρωτοάκουσα το συγκεκριμένο τραγούδι το βρήκα...σκληρό και έντονα επίπονο.
Ένιωθα σα να προσπαθούσα να ξεφύγω απο την πραγματικότητα και αγωνιζόμουν και έτρεχα και λαχάνιαζα και έπεφτα και ξανασηκωνόμουν δίχως να κοιτάζω πίσω.
Και λίγο πριν να ξεφύγω από οτι με κυνηγούσε, λίγο πριν να φτάσω στην γραμμή εκείνη που με διαχωρίζει από οτι εγω θεωρώ ασφαλές...συνειδητοποιώ απλά οτι δεν έχω κουνηθεί από τη θέση μου. Δεν εχω κάνει ούτε ενα βήμα, δεν εχω αλλαξει θέση, δεν εχω κινηθεί στο χώρο και το χρόνο...
Και κάπου εκεί αρχίζω να πέφτω...τα μάτια μου κλειστά, το κεφάλι μου πρός τα κάτω, νιώθω το σώμα μου πολύ ελαφρύ ώστε να το ορίσω κι όμως πολύ βαρύ για να μείνει σταθερό...πέφτω γρήγορα κι όμως μπορώ να μετρήσω κάθε δευτερόλεπτο, κάθε λεπτό, κάθε ωρα, κάθε ζωή που έχει περάσει από πάνω μου.
Η καρδιά μου χτυπάει αργά.
Το μυαλό μου συνειδητοποιεί και βλέπει καθαρά τις εικόνες που περνάνε μπροστά από τα μάτια μου λες και είναι πορτραίτα που κρέμονται σε ενα τοίχο.
Ο κόσμος μου φαίνεται μικρός ή εγω μεγάλωσα?
Τι προλαβαίνω να κάνω πρίν να φτάσω στο έδαφος?
Πόσα μπορώ να χάσω ώστε να ζήσω ακόμα μια ζωή που να μην είναι ενα κακό αντίγραφο εκείνων που ονειρεύτηκα?
Κι ολα αυτά από ενα τραγούδι...ενα τραγούδι που άκουσα πρόσφατα και καρφώθηκε στο μυαλό μου και κάθε φορά που το ακούω ζω την ίδια πτώση ξανά και ξανά...μόνο που ποτέ δεν φτάνω στο έδαφος.
Αιωρούμαι αιώνια...
Nothing could be bring me closer
Nothing could be bring me near
Where is the road I follow?
to leave, leave
It's under, under, under my feet.
The sea spread out there before me.
Where do I go when the land touches sea?
There is my trust in what I believe.
Shifting the dream
Nothing could bring me further from my old friend time.
Shifting the dream
It's charging the scene
I know where I marked the signs.
I suffer the dreams of a world gone mad
I like it like that and I know it
I know it well, ugly and sweet,
I temper madness with an even extreme.
Lift me, lift me,
I attain my dream.
I lost myself, I lost the
Heartache calling me.
I lost myself in sorrow
I lost myself in pain.
I lost myself in gravity,
Memory, leave, leave.
Lift my hands, my eyes are still,
I'll walk into the sea
Shoot myself in a different place
And leave it
I've longed for this to take me,
I've longed for my release
I've waited for the callin'
To leave, leave.
That's what keeps me,
That's what keeps me,
That's what keeps me down,
To leave it, leave it,
Leave it all behind
