1 year dotting in the free world!!!!!

Κάνω ευχή και φουουουουουουουουουουουουουουουουου!!!! (σιγά μαρή τα πνευμόνια...ενα κεράκι είναι!!)

Να σας χαίρομαι όλους και καθέναν ξεχωριστά...

Θεία Ντόννα...Γιατί αν δεν ήσουν κι εσυ να μας μαγειρεύεις την είχαμε κάτσει!!! Και για όλες τις καλημέρες με τις οποίες ξεκινάει η μέρα μου μήνες τώρα...
Carpe Diem...Γιατί αν και είσαι καινούρια στο "σπιτικό" μου (νομίζω ότι) σε συμπαθώ... :)
Dr. Mad...Γιατί μας αρρωσταίνεις περισσότερο από οσο μας γιατρεύεις! ;)
Dream Thrum...Γιατί είναι ωραίος ο "κόσμος" σου κι ας σου κάνει τη ζωή σύσκολη μια κάλτσα!
Endless Dreams...Γιατί εσυ και το φασολάκι σου κάνατε αυτή τη χρονιά μοναδική...
Brokensemaphore...Γιατί είσαι σκέτη γλύκα και σε παω τρελλά!
VK in Athens...Γιατί το τσουλούφι σου τρύπωσε εδω μέσα και από τότε τίποτα δεν είναι πια ίδιο...
Keen on Boys...Γιατί είσαι ψωνάκι...με την καλή έννοια! :)
Maika...Γιατί οσο καιρό κι αν κάνεις να φανείς, είσαι πάντα με την καλή κουβέντα!
Leviathan...Γιατί με τις σαββατοκυριακάτικές σου αποδράσεις μας ξεσηκώνεις και μας ταξιδεύεις!
Mahler...Γιατί είσαι η προσωπική μου τσούχτρα και χωρίς εσένα δεν θα είχα τόσα comments κάθε φορά!
Mirelen...Γιατί θα μου κάνεις το τραπέζι και δεν γίνεται να μην σε ευχαριστήσω...γίνεται?
Ψεύτικος Πέτρος...Γιατί ερωτεύτηκες και σε χαίρομαι...
ProFylaktiko...Γιατί εβαλες τη Nutella Kitscherella στο δέντρο σου χωρίς να υποκύψεις στον πειρασμό να την φας...
Sakafiora...Γιατί αν με πιάσεις στο στόμα σου την έκατσα! :P (και γιατί αν κλείσει ποτέ η Παγωτομανία θα μου κάνεις παγωτό για μια ζωή!)
Hfaistiwnas...Γιατί είσαι το πιο γλυκό παιδί της βλογόσφαιρας!
Spy...Γιατί είστε ένας αδαής λεξιλάγνος όπως λέτε κι όμως έχετε τον τρόπο σας με τα λόγια...Ασε που θα συγγενέψουμε και καλό είναι να συμπαθιόμαστε! :)
L'aesthete Soleil...Γιατί ο παλιός είναι πάντα αλλιώς...
Jacki...Γιατί όταν φεύγεις μας λείπεις...
Sdryche...Γιατί είσαι "ωραίο τυπάκι"...
Toymaker...Γιατί όσες λέξεις κι αν μετρήσω καμία δεν μπορεί να περιγράψει το πόσο μοναδικός άνθρωπος είσαι...
Apos...Γιατί αγαπάμε Mafalda!
Xipasmenos...Γιατί it was love at first sight!!!!
Dorothy & shoes...Γιατί είσαι βιβλιοφάγος και γατομάνα!
Καημός...Γιατί είσαι My partner in crime και τις δικές μας συνωμοσίες τις απολαμβάνω οσο δεν πάει...
Κατινάκι...Γιατί έχεις εξαφανιστεί και θέλω κουτσομπολιά από το κομμωτήριο!
B|a|s|n\i/a...Γιατί απλά σε αγαπώ...Πειράζει?
Όναρ...Γιατί μέχρι να συναντηθούμε θα σε αγκαλιάζω από μακριά...

Τουρτίτσα κανείς?

(μ)Πλέξαμε τα μπούτια μας...

Και τώρα που η καλή μας Jacki επέστρεψε και ο σκοπός επετεύχθη είναι ωρα να μοιραστώ μαζί σας το παράπονό μου...

Θυμάστε που θα ξεκινούσα πλέξιμο?
Ναι? (Δεν θέλω κοροϊδίες, δεν θέλω χλευασμούς και κρυφά γελάκια γιατί θα σας πάρω στο κυνήγι με τις βελόνες μου νο.4 και θα σας κάνω σουρωτήρι!!! Τι γλυκό!)
Λοιπόν ξεκίνησα το Σαββάτο που μας πέρασε με το πρώτο μάθημα. Αφού δέθηκα σα σαλάμι καναδυο φορές και χρειάστηκε η παρέμβαση της Ελληνικής Πυροσβεστικής Υπηρεσίας προκειμένου να με απεγκλωβίσουν από τα κουβάρια, τελικά κατάφερα να περάσω τους πρώτους κόμπους στη βελόνα και να ξεκινήσω το έργο μου (όπου έργο βλέπε γούτσου γούτσου κουβερτούλα που προορίζεται για το πνευματικό μου παιδί να σκεπάζεται τα βράδια να μη μου πουντιάσει)
Μη φανταστείτε ότι το προχώρησα πολύ....3 σειρές και στο τέλος των 2 διδακτικών ωρών τα δάχτυλά μου είχαν πάθει κράμπες και είχαν στραβώσει σαν κουλουράκια κοτσίδες (αυτά με τη βανίλια που τα βουτάς στο γάλα και ξεχνάς να σταματήσεις...αυτά!)
Δεν πτοήθηκα παρόλα αυτά. Ο σκοπός είναι ιερός κι εχω ως το Μάη να τελειώσω το κουβερτόνι. Αν και έτσι όπως το βλέπω μάλλον στις πρώτες ψύχρες του Σεπτέμβρη θα είναι έτοιμη. Τα Χριστούγεννα σίγουρα!
Με τη χαρά της πρωτάρας συνέχισα το πλέξιμο και στο σπίτι. Τα γατιά είχαν μπεί σε καραντίνα ώστε να μην πλησιάσουν το περίφημο κουβάρι κι εγω με τη Nutella stand by για τα διαλείμματα έπλεκα μανιωδώς. Κι εκεί έγινε η ζημιά...έφυγε ένας πόντος!
Πού πήγε? Στο Ζάππειο να ταϊσει τις πάπιες! Τι με ρωτάς καλέ κοπελιά!!!
Έφυγε, βγήκε από τη βελόνα, άφησε τους υπόλοιπους πόντους και αποφάσισε να ξεκινήσει solo καριέρα!
Αρχικά θεώρησα ότι η επαναφορά του "αναρχικού" πόντου θα ήταν κάτι απλό και, με τη σιγουριά της άσχετοσύνης μου, τον ξαναπέρασα στη βελόνα.
Αμ δε!
Στην προσπάθειά μου να συνεχίσω, το αποτέλεσμα σε τίποτα δεν θύμιζε τις προηγούμενες 3 σειρές που με τόση επιμέλεια και ζήλο είχα πλέξει. Οι τρύπες που προέκυπταν έδιναν στο έργο μου μια όψη έμμενταλ ενω ένας ένας και οι υπόλοιποι πόντοι άρχισαν να "πηδούν" από τις βελόνες ως άλλες Σουλιώτισσες!
Απογοητευμένη από την τροπή που πήραν τα πράγματα σταμάτησα πρίν να χειροτερέψει η κατάσταση. Άνοιξα τη Nutella και έβγαλα τα γατιά από τη ντουλάπα (έχουμε μεγάλη ντουλάπα...)
Πλέον οι επιλογές μου είναι δυο....είτε θα δώσω στην βαφτιστήρα μια κουβέρτα-εσάρπα-μπλούζα με πολλά μανίκια (με αποτέλεσμα να μην με πάρει ποτέ στα σοβαρά το παιδί και να είμαι καταδικασμένη σε συνεχείς δωροδοκίες με glitter μήπως και το ξεχάσει) είτε θα κάνω υπομονή μέχρι το Σαββάτο να πάω στη "δασκάλα" μου να με βοηθήσει να διορθώσουμε τη ζημιά...
Προκοπή vs. Dot σημειώσατε...floub!

P.S.1 Όποιος πει "στα λεγα μαρή, μάθε κανένα φαγητό να φάει τίποτα ο άνθρωπος που μου ήθελες και πλέξιμο" θα του βάλω τρικλοποδιά!
P.S.2 Συμμαθήτρια πλεξίματος κοίτα να διαβάσεις τα SOS γιατί από σένα θα "αντιγράψω" το Σαββάτο να το ξέρεις. Μετά θα σε κεράσω τυρόπιτα από το Άριστον! Νταξ'?

Sound of silence

Εξαιρετικά αφιερωμένο Jacki


Uploaded on authorSTREAM by kahmos

Hilies siopes - Eleni Tsaligopoulou

(Εννoείται δε ότι είναι ευπρόσδεκτος όποιος επιθυμεί να συνδράμει στην προσπάθειά μας να επαναφέρουμε την εν λόγω δεσποινίδα στην blogoσφαιρα, είτε με σχόλια είτε με κατάθεση σε λογαριασμό του ΤΑΧυδρομικού ΤΑΜιευτηρίου καθώς το τρίημερο της Καθαράς Δευτέρας είναι κοντά και έχουμε και έξοδα ένταξει???!!!)

T-mobile spot...one of a kind!

Υπάρχουν διαφημιστικά τα οποία σε κάνουν με τη μια να εκτιμάς την έμπνευση, το ταλέντο και τη δημιουργικότητα ορισμένων ανθρώπων και το συγκεκριμένο, κατά την προσωπική μου άποψη πάντα, αποτελεί ενα από αυτά.
Γιατί χρειάστηκαν 8 εβδομάδες προετοιμασίας, 10.000 υποψήφιοι χορευτές, 400 επιλαχόντες, 10 κρυμένες κάμερες, 8 "κλασσικά" μουσικά κομμάτια, ένας κεντρικός σταθμός τρένου σε ωρα αιχμής, άπειροι καθημερινοί πολίτες και ενα τεράστιο πάρτυ απλά συνέβη!
Χωρίς "πρωταγωνιστές-σταρ" και "έξυπνα" σλόγκαν που θα κολήσουν στον εγκέφαλο και θα κάνουν τη φουκαριάρα τη μάνα μας να τα ρίχνει ολα στον ΟΤΕ!
Ίσως είναι μια απόδειξη ότι πολλές φορές η μοναδικότητα κρύβεται στα καθημερινά και τα συνηθισμένα, αρκεί να έχεις φαντασία και να μπορείς να δείς πέραν από εκείνα που βλέπει το μάτι...

Μπορω να γίνω το καλύτερο που μπορώ...?

Μπορώ να γίνω καλύτερη φίλη?
Μπορώ να γίνω καλύτερη κόρη?
Μπορώ να γίνω καλύτερη αδερφή?
Μπορώ να γίνω καλύτερη σύντροφος?
Μπορώ να γίνω καλύτερη στη δουλειά μου?
Μπορώ να γίνω (η) καλύτερη στο πλέξιμο?
Μπορώ να γίνω πιο ανοιχτόμυαλη?
Μπορώ να γίνω λιγότερο εγωίστρια?
Μπορώ να ακούω περισσότερο?
Μπορώ να εχω περισσότερη υπομονή?
Μπορώ να αγαπήσω περισσότερο?
Μπορώ να μην πληγώσω ξανά?
Μπορώ να κρίνω λιγότερο...αυστηρά?

Τελικά, μπορώ να γίνω καλύτερος άνθρωπος ή τσάμπα χάνω τον ύπνο μου βράδυ παρα βράδυ και αναρωτιέμαι...Μπορώ?
Και αν μπορώ, θέλω?
Κι αν θέλω, επιτέλους, πόση σοκολάτα θα χρειαστώ για να αλλάξω τον κόσμο?

Ουφ...δύσκολο να (νομίζεις ότι) είσαι υπEρήρΩας!!!!!!!!!

Finger countdown

Αν μου τελειώσουν τα δάχτυλα...

αν λυγίσει το σχοινί...

και το έδαφος πλησιάσει ακόμα περισσότερο...


μπορείς να υποσχεθείς...


ότι θα προσπαθήσεις να να μου δώσεις ενα χεράκι...?