-με το ξυπνητήρι να χτυπάει σε πιο χαμηλό volume απ' ότι συνήθως
(ok ok δεν το άκουσα τι θες τώρα κοπελιά?)-με την αγάπη να φεύγει πρίν καν ανοίξω τα μάτια και δω ότι το χθεσινό φρεσκολουσμένο μου μαλλί είχε στεγνώσει και στεκόταν αγέροχο λες και ήθελε να ψηλώσει
-με το νερό να είναι κρύο ενω ο "θερμοσίφουνας" ήταν αναμένος...μάλλον?
-με τα γατιά να έχουν κάνει ενα μπαλκόνι χάλια και παρόλα αυτά να σου τρίβονται στα πόδια σου αγνοώντας το πανικό σου
"ότι άργησα πάλι ρε π@#&%$ μου!!!!"-με εναν συννεφιασμένο ουρανό λίγο πριν το 3ήμερο???? Γιατίίίίίί???
-με το γάλα να είναι λιγότερο από τα δημητριακά με αποτέλεσμα να σου φαίνονται πιο τραγανά και από τα Lays που τρώει η Ματσούκα!
-με την κλασισκή απορία "τι σκατά να βάλω σήμερα" να πλανάται πάνω από το κεφάλι μπροστά σε μια ορθάνοιχτη ντουλάπα με πολλές επιλογές! Βρες μπας και είναι πολλά τα ρούχα και γι'αυτό χάνω τη μπάλα?
Reminder to myself: να δώσω κάτι αλλιώς θα με βρούνε θαμμένη ανάμεσα σε μπλούζες!-με το κινητό να χτυπάει υπενθύμιση για ενα ραντεβού που φυσικά είχα ξεχάσει και τώρα "φωτιά στα μπατζάκια μας"!
-με τα κλειδιά που είναι...πού είναι τα κλειδιά οεο?
-με το λεωφορείο να αργεί...ή εγω πήγα καθυστερημένη? Απορίας άξιο το μυστήριο τούτο!
-με τη Συγγρού κολημένη από τα 7 λεωφορεία εξω από το Ledra Mariott και αναρίθμητους τουρίστες έτοιμους για μια βόλτα στο sunny Greece!
Sunny not today mein freund! (come back aurio e? aurio!)-με τον κύριο ελεγκτή στο μετρό να σου ζητάει το εισητήριο το οποίο
"διάβολε το εχω" κάπου μέσα στην τσάντα του
Sport Billy ανάμεσα σε 4 πορτοκάλια και μια μπανάνα.
-με την
LIFO ανα χείρας να διαβάζω περπατώντας με αποτέλεσμα να έρθω σε σύγκρουση με τροχύλατη βαλίτσα - σημειώσατε x - και την απορημένη της κάτοχο να με κοιτάζει με συμπαθεια τύπου "..."
-με το κινητό να χτυπάει στην τσάντα θαμμένο κάτω από την λαϊκή αγορά που κουβαλούσα μαζί με αποτέλεσμα να μην το πάρω χαμπάρι εγκαίρως, να μην μάθω ότι η επιταγή που θα εισέπραττα δεν είχε καλυφθεί ακόμα, να πάω στην τράπεζα, να λοξοκοιτάξω μια τσαπερδόνα που μπαίνοντας κούτσαινε αλλά βγαίνοντας-και αφού είχε τελειώσει πρώτη τις δουλειές της- το είχε ξεχάσει και καβάλησε βεσπα-!!!-και να φύγω με την επιταγή ανα χείρας και το "I'll be back" στα χείλη ως άλλη
terminator-issa!-με κανένα διαθέσιμο και καλοπροέραιτο χριστιανό από το γραφείο να πάει ταχυδρομείο να πληρώσει τους λογαριασμούς γιατί
"θα γίνεται πανικός και που να τρέχω τώρα..." (δεν πας στα Joe Weider! Σε καρέκλα θα θρονιαστείς χρυσέ μου και θα περιμένεις...πάρε και την Lifo μαζί να διαβάσεις γα τη μέρα της γυναίκας μπας και ανοίξεις καμία εγκεφαλική πόρτα και μπει λίγος αερας!!!)
-με τον Ολυμπιακό να έχει χάσει
3-0 από την Chelsie και το φίλαθλο κοινό να είναι σήμερα ιδιαίτερα ευέξαπτο απέναντι σε οποιαδήποτε αναφορά στον εν λόγω αγώνα!
Μωρέ χτυπηθείτε όσο θέλετε αλλά για σιγά σιγά να τα μαζεύετε και "σπίτι σας"!!!!
Αυτό βέβαια δεν το λέω δυνατά γιατί θα είναι το τελευταίο πράγμα που θα πω πρίν αποδημήσω εις τόπο χλοερό και μακάριο! -με την
sakafiora να μιλάει για τα Wendys ενω σε προηγούμενο post μας είχε μοστράρει φωτογραφίες από κάτι παγωτά σε σύνθεση Everest...ήμαρτον κοπελιά! Τουλάχιστον βάλε κάτι σαρακοστιανό να είσαι και στο πνέυμα των ημερών! Παγωτό με γεύση καλαμαράκι και burger με χαλβα!
-και...με ενα Post σε μέγεθος αμαξοστοιχίας που όλο κάποιος δύστυχος θα διαβάσει κατόποιν εκβιασμού από την υποφαινόμενη και γράφουσα...
...μια τέτοια μέρα λοιπόν,
το καλό που της θέλω
να τελειώσει το συντομότερο δυνατόν
και χωρίς απώλειες!
Καλημερούδια!
...και γιορτάζει κι έτσι αποφάσισε να το κάψει...το dvd, το pc, την τηλεόραση και ότι άλλο μπορεί να έχουμε ξεχάσει αναμμένο! Ας κάνουμε υπομονή "λόγω της ημέρας" που έλεγε και ο Αντωνάκης--> 
και θα συνέλθουμε! Πρός το παρόν να στείλω τις μεγαλύτερες ευχές μου στις blog-arismenes φιλενάδες: Naf, To mikro spiti sto livadi, and last but not least the one and only Sakafiora και φυσικά σε όλες τις non blogalised με την ελπίδα ότι πάνω από όλα χαιρόμαστε εμείς εμάς! Και το λέω αυτό χωρίς καμία φεμινιστική διάθεση καθώς στη πραγματικότητα όλες έχουμε και κάποιον να βασανίζουμε...με την καλή έννοια πάντα!
